Wat als het (even) niet lukt?

Wat als het niet gaat? Wat als het niet meer gaat zoals voorheen? Dat je dan moet rusten, zeggen ze. Zegt je dokter wellicht, die je adviseerde om even thuis te blijven van het werk. Of het was het juiste antwoord op jouw vraag.

Met de handen in het haar zat je daar.

Het gaat niet meer. Nooit gedacht dat je dit zou overkomen.

'Ik toch niet'

En dat het niet overgaat. Ook niet na een deugddoend weekend.

Of, hé wacht, er is niet zoveel dat je deugd doet dezer dagen.

En dan zit je daar, met je handen in je haar, thuis.

En dat het dus nog steeds niet overgaat. Ook niet na 2 weken thuis.

Integendeel.

Ik hoor je. Ik zie je.

Ook ik ken het uit eerste hand.

Maar bovenal zie ik wat er aan de hand is, door mijn expertenbril.

Dus laat me jou wat vertellen hierover.

S.T.O.P.

Het is waar; je hebt te stoppen. Stop waarmee je bezig bent als het niet meer gaat.

Maar, zoals je ook aanvoelt, is dat niet genoeg. Het gaat niet vanzelf over.

En dit is normaal.

Jij bent normaal. Dit is een normale reactie op een abnormale situatie.

Een systeem dat lange tijd in overspanning zat ontspant namelijk niet meer vanzelf.

De neurobiologie en ons brein geven daar de nodige verklaringen voor: al een tijdje is je brein in re-actieve staat. Enkel het oerbrein (fight-flight-freeze) en het emotionele brein (limbisch systeem) is functioneel.

Nou ja, functioneel, is in charge.

Jouw prefrontale cortex doet al een tijdje niet meer mee. Die PFC zorgt er voor dat we kunnen relativeren, rationaliseren, plannen, ...

En al die delen van ons brein moeten netjes met elkaar samenwerken om veerkrachtig te kunnen reageren op wat er op ons afkomt.

Ondertussen is er ook al een hele tijd hormonaal veel aan de gang. Een lichamelijke reactie op stress zet namelijk tal van hormonen in gang zoals adrenaline en cortisol. Handig spul is dat hoor; je kan er heel scherp en actief door gaan reageren als dat nodig is. Het ontspant ook weer als de stressor, de prikkel er niet meer is.

Bij langdurige stress, echter, blijft het hormonale stress-systeem op volle toeren draaien en op de duur is dat niet meer te stoppen door gewoon een paar dagen te rusten.

Jij bent normaal. Dit is een normale reactie op een abnormale situatie.

Dit stopt niet meer vanzelf. Hier heb je wat anders nodig.

De juiste begeleiding bijvoorbeeld. Overspanning of burnout vraagt expertise.

Daarnaast zijn inzicht in jouw situatie, gezond eten en bewegen uiteraard dé ingredienten van een snel herstel.

Dus laat je goed ondersteunen. Dan kan je zo weer op pad en hoeft het niet langer te duren dan nodig.

En bovenal weten dat je niet alleen bent. Kijk om je heen. Kijk naar onze samenleving.

Zijn we niet, als systeem, onze pedalen aan het verliezen?

I got your back.

Je doet het niet alleen.

---